Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

à l'improviste

Αποφάσισες τόσο ξαφνικά να φύγεις, που το μόνο που μπόρεσα να δώσω σαν αντίδραση, ήταν το πλήρες πάγωμα κάθε συναισθήματος και η ανάδυση μιας γελοίας λογικής. Ίσως έπρεπε, τώρα που το σκέφτομαι. Βλέπεις κάπου έπρεπε να ακουμπήσει η μάνα μου, η αδερφή μου, ο πατέρας κι ο αδερφός μου.
Έσκασα, να σου πω την αλήθεια. Όλο αυτό το τσίρκο γύρω σου, άγνωστοι και χαμένοι συγγενείς που κοιτούσαν χάσκοντες την κατάρρευση της μάνας σου και τον τρομακτικό θρήνο του πατέρα σου, με αηδίασε.
Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω πως υπάρχει κάποιο "επειδή" πίσω απ'το θάνατό σου -κάτι θα ήξερες κι ας ήσουν μόλις δεκαεπτά μηνών. Αλλά θα το ανακαλύψουμε συν τω χρόνω.
Μην κοιτάς που δεν έκλαψα. Απλά τελικώς αποδεικνύεται πως το πρωτεύον θηλαστικό #864 δεν έχει ιδέα από θάνατο.
Αντίο και -ποιος ξέρει;- εις το επανειδείν.

5 σχόλια:

  1. Immortal Hope28.8.10

    Μπορεί να είναι χαρακτηριστικό των υδροχόων... Δεν έκλαψα ποτέ όταν "έφευγε" κάποιος... Παίζει να μην το συνειδητοποιώ ή να μην το θεωρώ κακό. Γενικά, νομίζω πως οι άνθρωποι λυπούνται όταν πεθαίνει κάποιος από εγωισμό. Επειδή σκέφτονται ότι δεν θα τον ξαναδουν, δεν θα τον ξανακούσουν κλπ, τον εαυτό τους με λίγα λόγια, γιατί δεν ξέρουμε... μπορεί αυτός που φευγει να περνάει καλύτερα. Πάντως, ένα πιστεύω σίγουρα: "δεν υπάρχουν αντίο στο δρόμο μας, μόνο κάποιες στιγμές χωρισμού". Ελπίζω να μπορείς να βγάλεις νόημα από το παραλήρημα!!!
    (Α.Υ.Γ.=άσχετο υστερόγραφο: σε είδα κάποιες φορές στις Σέρρες, αλλά δεν ήξερα αν θες να σου μιλήσω!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Like: "Επειδή σκέφτονται ότι δεν θα τον ξαναδουν, δεν θα τον ξανακούσουν κλπ, τον εαυτό τους με λίγα λόγια, γιατί δεν ξέρουμε... μπορεί αυτός που φευγει να περνάει καλύτερα."

    Dislike: "δεν υπάρχουν αντίο στο δρόμο μας, μόνο κάποιες στιγμές χωρισμού".

    Καλά το πηγαίνατε αγαπητέ μου, γιατί το χαλάσατε στο τέλος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Immortal Hope30.8.10

    "Αγαπητή", αν δεν σας πειράζει! :) Περί ορέξεως.. κολοκυθόπιτα, αγαπητέ-ή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σερί κάντε απώθηση και μην ανησυχείτε.Απλώς αποθηκεύετε δάκρυα. Κάποια μερα θα κυλήσουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ιμορταλιτέ, πάντα βγάζω νόημα απ'τα παραληρήματα :) χμ ναι, νομίζω ότι κυρίως θρηνούμε για τους εαυτούς μας ορ σάμθινγκ, όπως θα'λεγε και η φράου γκεστάλτ. όπως και να'χει, η μαλακία του ζωδίου μας πρέπει να φταίει σε μεγάλο βαθμό [και η εγγενής δική μου σε ακόμα μεγαλύτερο]. ωστόσο τώρα, μπότοξ και υγεία! [το άσχετο υστερόγραφο το αφήνω ασχολίαστο -.-]
    αβαδίστ, μερσί διά τη συμβουλή. εξόν κι αν είναι προφητεία. πάντως μέχρι στιγμής, ούτε δάκρυ, ούτε αχ. μήπως είμαι η μαίρη πόππινς;
    νον ζουρναλίστ, τι δε σας άρεσε, πείτε μου. να σας κεράκω μια μπύρα, ένα φοντάν, να το συζητήσομε σαν άνθρωποι: τρώγοντας! [καλωσήρθατε]

    ΑπάντησηΔιαγραφή