Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010

bilan impromptu

Ίσως εν τέλει αυτό που απομένει, είναι το λείψανο όλων των λέξεων που εκσφενδονίστηκαν βελούδινα και δίχως εχέγγυα. Ή απλά μία γιγάντια προβολή. Ναι, νομίζω πως είναι αυτό. Μία κολοσσιαία προβολή.

[οικτρό άρτγουορκ στο βίδεο]

[και προφανώς διαβάζω γκεστάλτ. ή από γκεστάλτ ή από καύσωνα θα πάω]

3 σχόλια:

  1. Αφέσου που λέει και η Ψ.

    Και θέλω να τη χτυπήσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το άσμα τούτο μου θυμίζει μίαν νεωτέραν επιτυχίαν του Daniel Darc ("La pluie qui tombe"):
    http://www.youtube.com/watch?v=qstotQ4kb5I
    (αν και είναι πιο πολύ του στυλ "τη βγάζω-δεν τη βγάζω μέχρι να τελειώσει το τραγούδι...")

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εγώ να αφεθώ, αβαδίστ, δεν είναι θέμα [κι εγώ θέλω να τη χτυπήσω, α προπό. αν θέτε καθαρίζω και δι'υμάς]. ωστόσο τελικώς μάλλον αι προβολαί είναι το πρόβλημα. σκρου δις, με τέτοιες θερμοκρασίες δεν είμεθα για τέτοια.
    μεσιέ κονσταντάν, ενδιαφέρον άσμα. ωστόσο βρίσκεται στο 6,2 της κλίμακος αυτοκτονικότητος, νεσπά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή